99 post e unha despedida

 Ao longo destes primeiros anos, cinco xa facemos do inicio da nosa andaina, temos empregado o blogue como ferramenta para recoller e compartir a nosa idea de escola.

 Un paseo visual pola páxina permite, así o cremos, facerse unha idea da idiosincrasia da escola e dos piares que pouco a pouco fomos desgranando entre estas liñas.

 Podemos atopar artigos onde falamos de experiencias realizadas coas nenas e nenos: collages, obradoiros de cociña, trasvases, saltar nos charcos, pintar, con auga e area,…etc).

Outras entradas fan referencia á ferramenta metodolóxica máis potente e que constitúe un eixo vertebrador do noso proxecto educativo: o xogo. Así, temos falado do xogo heurístico, simbólico, do cesto dos tesouros, da scatola azzurra ou mesa de experimentación, da illa da calma e dos xogos presimbólicos ( xogar a caer, xogar a correr e ser atrapado, xogar a aparecer e desaparecer,…).

Os momentos cotiáns e coidados básicos teñen ocupado bastantes liñas deste blogue. Xunto ao xogo temos defendido a súa importancia nesta etapa: o momento da alimentación, o momento de hixiene e do descanso, e outras actividades da vida cotiá como limpar, recoller, por a lavadora,…favorece a progresiva adquisición da autonomía e o sentimento imprescindible de sentirse ben (fundamental para a consolidación das aprendizaxes).

Temos falado tamén da utlización dos espazos: dos espazos abertos, dos espazos no exterior, doutros espazos que non son as aulas, incluso das relacións que se dan nestes espazos cando favoreces as relacións intergrupais.

Cada proxecto iniciado foi compartido nestas liñas, coa idea de contaxiarvos da emoción que supuxo para nós contar cunha biblioteca, unha horta, cos gusanos de seda e coas tartarugas, co xardín sonoro, clasificar o lixo, ir de visita ao mercado, á radio, á biblioteca e á residencia de maiores.

Das inquedanzas da crianza tamén temos falado; do seu desenvolvemento motor, da etapa dos mordiscos, de deixar o pañal, das rabichas,…

E como non, da importancia da relación familia-escola. Teñen sido varias as propostas para estreitar vínculos, non só festas, que tamén! Xuntanzas de inicio de curso, charlas con especialistas, obradoiros, visitas culturais, e a documentación, incluído este blogue, para mantelas informadas, coñecedoras do noso quefacer e abertas á súa participación. Temos explicado nestas liñas o uso da axenda escolar, o por qué dos diarios individuais e máis recentemente da importancia de recoller a proposta pedagóxica de cada grupo de idade.

Resumindo, pensamos que ten sido un bo traballo para o equipo de reflexión e de recollida de documentación, e tamén unha ventá sempre aberta para todo aquel que tivera interese en saber máis sobre as nosas decisións.

Cinco anos e 99 post, van deixando paso a unha despedida. Ésta, a nosa sociedade da información, non permite ferramentas pouco dinamizadas, pouco activas e sen posibilidades de “me gustas”. O blogue forma parte dun portal en desuso e polo tanto, a sensación, hai tempo que vai sendo dun traballo que se garda nun caixón.

Como non nos gusta o pesimismo, vai ser un ata logo, quen sabe, aínda que o máis probable é que utilicemos outras canles más dinámicas para difunfir o noso traballo, pode que nalgún momento sintamos a tentación de retomalo…

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará