Aparecer e desaparecer

É máis intenso o pracer de ser buscado ou o de ser atopado? Poderíase dicir que hai máis pracer na espera para realizar unha acción que na realización mesma?

O xogo de aparecer e desaparecer é moi precoz, entre o cuarto e sexto mes, as nais comezan a xogar coa súa presencia e ausencia: amosando o seu rostro e tapándoo coas mans ou manta dos bebés exclamando <cucú-trás> o que ven sendo <estou-non estou>.

A versión máis temperá do cucú é simplemente aparecer, na que o coidador anuncia que se está achegando coa voz antes de acercar a cara ao bebé. A medida que o bebé crece empeza a disfrutar da desaparación e reaparIción dos adultos, pero máis adiante o xogo permite que sexa o propio neno quen se esconda e reapareza.

O xogo ten un gran valor porque permite un equilibrio perfecto entre o que un bebé sabe do mundo, do que é capaz de controlar e o que aínda lle sorprende.

 

 

 

 

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará