Arquivos mensuais: Maio 2016

Mil maneras de disfrutar cos contos

O conto ten como vehículo á palabra, ten a virtude de atrapar a atención das pequenas e pequenos, eles son capaces de sentir o conto, expresando moitas emocións: sorpresa, emoción, intriga, medo,…todas elas frecuentes cando un conto está presente.

Dada a resposta tan positiva a todas aquelas actividades  relacionadas co mundo dos contos, na escola seguimos desenvolvendo unha bataría de propostas que recolle o noso proxecto da biblioteca, e que cada curso escolar vemos enriquecido coas achegas do entorno educativo. Este temos que agradecer moi especialmente a colaboración do alumnado do IES San Paio, e por suposto ao seu profesorado. É máxica a relación que se establecen entre o alumnado, as nosas nenas e nenos escoitan con deleite as narracións dos maiores, e eles á súa vez fan un gran traballo para captar a atención dun público tan exisente coma o noso.

Relacionamos a continuación as actividades máis significativas:

Acompañento lector. O alumnado do instituto achégase ao noso centro con contos da biblioteca e a petición das nosas nenas e nenos contan os contos que traen, tantas veces como piden,… e piden de seguido!

IMG_4243

Kamishibai. Teatro de papel. O alumnado do instituto achégase ao noso centro e emprega esta técnica milenaria para a naracción de contos ilustrados.

IMG_3595

Venres de conto. Cada venres unha educadora achégase  a outra aula diferente á súa para contar un conto sorpresa a ese grupo de nenas e nenos.

P1060811

Conto no teito. Sempre hai un conto moi popular entre as nenas e nenos. Este ano fixeron entre todos “Arbol”, que podedes ver prependo no enlace.

Visita á biblioteca. Unha visita imprescindible para dar continuidade ao fomento da lectura tamén na casa.

 

Conto teatralizado. Os tres porquiños e o lobo feroz. É un conto que lles gusta moito, este ano tivemos a sorte de contar cunha traductora en lingua de signos (familiar dunha nena da escola).

 

Conto viaxeiro. Con esta proposta as nenas e nenos teñen a oportunidade de compartir os seus contos preferidos da escola na casa coa súa familia.

DSCF8039

 

Sesión de contacontos. Miriam, unha estudante de Grao quixo compartir con nós o seu traballo de fin de Grao e convidounos a unha sesión de contacontos na Biblioteca Municipal.

IMG_4038

 

As familias contan contos. Grandes contadores de historias disfrutamos ano tras ano. O vínculo ente a escola é a casa vése reforzado.
20160419_100444
Todas estas e algunha que outra actividade máis quedan resumidas neste video:

Desde a escola vos animamos a compartir a maxia dos contos,  de seguro que na casa antes de durmir non se cansan de escoitar unha e outra vez as vosas historias, invadamos o seu maxín de fantásticas historias!

Un maio na escola infantil

Un dos obxectivos do noso proxecto educativo cita “promover a escola como axente cultural sobre a infancia e dinamizar actuacións cos diferentes axentes do contorno próximo”; tamén recolle como obxectivo “avanzar nunha actitude de escoita activa e respecto polas iniciativas, necesidades e intereses da nena e do neno”.

Con algunhas actividades que promovemos, ás veces temos dúbidas: merece realmente a pena? É do interese do noso alumnado? Cal é o obxectivo da proposta?,….

Con todas aquelas actividades que rachan a rutina diaria xorden estas dúbidas, porque se a actividade non é verdadeiramente significativa, podemos ter resultados contrarios aos desexados. Non cómpre pois, baixo estas premisas, promover actividades para festexar o Día da muller traballadora, nin o Día da auga, do neno, da Constitución,… e un longo etc. que poderiamos incluír no noso currículo.

Nas tradicións populares, coma o Magosto, o Nadal e o Entroido, atopamos significatividade en favorecer os vínculos coa comunidade educativa, vivir as tradicións e entender a escola como espazo de socialización e desenvolvemento cultural.

É por iso que cando recibimos a proposta do Concello para a elaboración dun Maio co gallo de recuperar a tradición na zona, pareceunos unha proposta interesante.

Un obradorio coas familias para a súa elaboración considerámolo o mellor enfoque. A estrutura dun Maio é suficientemente complexa para que as nosas nenas e nenos puideran participar activamente, o que a convertía nunha proposta atractiva e interesante contrariamente ás que supoñan para o noso alumnado excesivos tempos de espera: o que lles corresponde é disfrutalo!

A participación das familias ten moitas variantes, sempre é así, porque somos moitos, e a posibilidade de colaborar dunha ou doutra forma, axuda a que todos nos sintamos parte do proceso e do resultado. As achegas de material son fundamentais: fiúncho, xestas, musgo, cocas, flores, canas,… imprescindibles para a elaboración dun Maio. A colaboración directa no obradoiro, con achegas de ideas, elaboración dos adornos e a experiencia na elaboración dos nós foi fundamental!

E por último, pero non menos importante, é o que sen dúbida enche de significado o esforzo desenvolto por algúns: pararse, ver, comentar, falar, disfrutar do Maio na entrada e na saída do centro coas nosas fillas e fillos.

Podemos garantir que as nenas e nenos disfrutaron con todo o proceso, vendo ao longo da semana como se enchía a entrada de flores para o Maio, cantando unha e outra vez a copla inventada, e coa sorpresa de velo e saír a cantarlle. Moitos nenos e nenas do grupo de maiores dicían que na entrada había unha árbore de Nadal! Resultounos moi gracioso pero sobre todo dounos a satisfacción de saber que se acordaban do obradoiro de Nadal cando fixeramos moitas árbores con material de refugallo coa colaboración das familias da escola. E é que o traballo compartido coa comunidade devólvenos experiencias que enchen de lembranzas a memoria das nosas pequenas e pequenos.

 

O tempo de descanso na escola infantil

Ao igual que a alimentación, durmir é vital para o ser humano, física, psíquica e emocionalmente.

Todo sabemos que cando o bebé descansa, está de mellor humor, con máis enerxía, pero tamén mellora o seu sistema inmunitario, é máis creativo e aprende mellor! Estudos neurocientíficos sinalan que durante o sono consolidamos as aprendizaxes, sobre todo as que se dan antes de durmir.

Ás veces o ritmo de vida familiar non permite o descanso axeitado a nenas e nenos (vida laboral das familias, actividades sociais, enfermidades,…). A falta de sono pode comportar problemas a curto e longo prazo porque actuamos en contra da nosa bioloxía (obesidade, falta de atención, dificultade para razoar, problemas na adquisición da linguaxe, falta de enerxía, irritabilidade, estrés, enfermidades cardiovasculares,…). Somos o único animal que dorme menos do que precisa voluntariamente.

No caso dos bebés, necesitan o calor e o contacto directo da figura de apego para sentirse seguros. Non poden durmir coma os adultos porque teñen fases e espetares diferentes. A única forma de garantir un sono tranquilo é coidar que o momento de ir durmir sexa relaxado para a nena ou neno.

Como favorecemos o clima relaxado na escola á hora do descanso?

 Como xa vos contamos nunha entrada anterior, mecer e arrolar supón para nós unha estratexia necesaria e moi beneficiosa para calmar aos máis pequenos. Unha vez que se establece o vínculo co adulto de referencia, a necesidade de arrolos para durmir vai disminuíndo e a dinámica adquire maior autonomía.

Na aula de bebés decidimos retirar os berces. Os que contan con barrotes dan seguridade ao adulto pero non independencia aos pequenos, posto que no caso de espertar, necesitan dun adulto que se achegue a sacalo de onde está.

Colocar camas baixas, a carón do chan, é un opción que valoramos máis aconsellable: cos primeiros gatexos poden subir e baixar da cama, tanto para ir durmir como para deixar de facelo.

Na aula de bebés o sono é a demanda polo que non dormen ao mesmo tempo; para o grupo de medianos e maiores, aínda que se respecta a necesidade puntual de sono antes de comer, a sesta faise despois de xantar.

No grupo de medianos, a caixa decorada pola familia ao inicio de curso coa súa foto, e que recollen do seu casilleiro antes de durmir e volven colocar cando espertan, é un valioso elemento na rutina do descanso. A caixa garda a roupa, algún obxecto da casa, permítelles transportar as súas pertenzas sen que lles caia, ir buscala indícalles que é o momento do descanso.

A música relaxante, o ton baixo das educadoras e un ritmo de traballo máis pausado, o cambio de cueiro, colocar a roupa a carón da cama, identificar a cama pola foto ou pola manta, coller o chupete, o obxecto de apego os que o precisan,… son elementos que constitúen e identifican o ambiente relaxado que as nenas e nenos precisan para durmir.

Aínda que nos quedou un pouco longo, animámosvos a ver o seguinte vídeo que resume o momento de descanso na nosa escola infantil, que tan máxicos momentos nos permite compartir!

Xardín dos sons

Observar para atinar.

Xa vos temos contado en entradas anteriores a importancia de repensar os espazos para satisfacer as necesidades das nenas e nenos.

Nesta ocasión, queremos compartir unha nova proposta que levamos á práctica recentemente no patio da escola.

Temos a sorte de contar cunha magnífica zona exterior, o que nos leva a miúdo a reflexionar para buscarlle o maior número de posibilidades de aprendizaxe para as pequenas e pequenos.

Terminanos o curso anterior cun novo proxecto relacionado coas zonas exteriores da escola; a idea principal era involucrar a toda a comunidade educativa para enriquecer as propostas de xogo no xardín da escola. E comezamos o curso co forte compromiso de desenvolver, senón todas, gran parte das ideas plasmadas no citado proxecto.

Xa no primeiro trimestre construímos unha cociña de palés. Foi relativamente fácil: unha compañeira cedeu os palés que tiña na casa, outra conseguiu un fregadoiro, outras achegaron as ferramentas e a fundamental man de obra.

O resultado foi realmente satisfactorio: a acollida das nenas e nenos ao novo elemento do patio non decepcionou. Menos mal que xa tiñamos un nutrido repertorio de utensilios de cociña para colmar plenamente as necesidades de xogo simbólico que manifestaron.

Entre o material dispoñible atópanse: potas, tixolas, culleres e garfos de madeira, escumadeiras,…; espontaneamente varias nenas e nenos comezaron a poñer as potas boca abaixo e golpealas coas culleres e as escumadeiras, como se dunha batería se tratara. O xogo observamos que día a día se facía máis popular, polo que consideramos necesario habilitar unha zona do patio para a experimentación musical. E desta maneira naceu “O xardín dos sons”.

O xardín dos sons ou cotiáfono

Froito da observación dos intereses das nenas e nenos xorde pois o recanto para facer música no noso patio exterior.

Cotiá” é un adxectivo que fai referencia a algo diario, habitual ou frecuente. Os materiais que conforman a idea son de uso coñecido para o noso alumnado.

O sufixo -fono, indica “son, voz”. Estimúlase e provócase coa colocación destes materiais cotiáns.

Desde o primeiro momento a proposta foi ben recibida polas nenas e nenos, investigando, experimentando e sobre todo gozando da súa propia produción sonora.

É moi probable que o noso xardín dos sons ou cotiáfono medre, todo dependerá do que vaiamos observando nas nosas crianzas. De momento, as observacións que facemos devólvennos confianza; confianza para seguir o camiño que as propias nenas e nenos nos marcan.