* OUTRA MASCULINIDADE É POSÍBEL!!

Non queda outra. Xa estamos no século XXI. Non podemos seguir sufrindo esa masculinidade responsable de cada unha das vítimas da violencia machista. As vítimas non só son as mulleres, son tamén as crianzas. Por sufrila nas súas propias carnes ou por padecer as consecuencias dun entorno familiar violento e/ou desigual. 


Sabemos que a violencia de xénero é a consecuencia da desigualdade, e que para facer prevención temos que eliminar o sexismo das nosas vidas. Ese que se vai aprendendo dende o mesmo momento de nacermos, cos modelos que lles ofrecemos ou as expectativas sociais que temos de elas e eles.


Nesta entrada de blogue reflexionaremos sobre


COMO SON OS MODELOS MASCULINOS REFERENTES DAS NOSAS CRIANZAS??

Pensemos nas propias casas:
A corresponsabilidade doméstica configúrase como o contrapunto necesario para acadar a igualdade completa. Significa facer un reparto equitativo e democrático das tarefas en tempos de produción, coidado das persoas, tarefas domésticas e tempos de descanso. E en relación coa paternidade, persigue que se consigan pais implicados e comprometidos.


Mireia Cabero, profesora de estudios de psicoloxía de la UOC (Universitat Oberta de Catalunya), clasifica dous modelos de paternidade relacionadas co nivel de presenza e de compromiso paternos. Diferencia entre os conceptos de compromiso, entendido como a decisión motu proprio para formar parte de maneira activa do núcleo familiar, e implicación, onde la mera situación de ser pai biolóxico abócalle a exercer ese papel e ter certas responsabilidades. “Quen está implicado participa e é pai, pero quen está comprometido procura dar a súa mellor versión e séntese pai” . (lavanguardia.com)

Pensemos na nosa escola:
O primeiro curso nesta nova andaina da escola apenas había presenza de pais. Ocasionalmente se achegaban para recoller ás crianzas, pero case sempre coa presenza das nais ou das avoas. Pouco a pouco, a situación foi mudando, empezaron a facer achegas, elaborar materiais, participar nas solicitudes da escola,…e logo, uns pais, ben vendo a outros, ben seguindo as nosas indicacións, empezaron a involucrarse no cotiá, sendo na actualidade unha situación habitual na maior parte dos casos.


Un dos obxectivos da escola é facer todo o posíbel por eliminar calquera conduta de desigualdade, involucrando aos pais no funcionamento da escola: solicitámoslles que entren na escola sen zapatos, que coloquen as pertenzas dos seus fillos e fillas (comida, roupa,…) nos lugares correspondentes, que estean pendentes do que lles fai falta (mais cueiros, camiseta, calcetíns…), que respecten o espazo das crianzas (que non anden polo medio do espazo de xogo e, se deciden quedar na escola, que usen as cadeiras colocadas ao respecto), que coiden o ambiente da escola co seu ton de voz (mais baixiño que o das crianzas), e que atendan ás solicitudes dos seus fillos e fillas. Ademais son moi interesantes a visión que ofrecen nas titorías ou nas entrevistas ofrecendo unha información mais ampla e completa.

Traballemos por unha concienciación de cambio social e cultural.
Gañamos todos e todas!!

 

As mesmas posibilidades e oportunidades para facerlles a hixiene

As mesmas posibilidades e oportunidades no control das pertenzas

 

De interese:

Poema musicado de Rosalía de Castro sobre a Corresponsabilidade:

MOITAS GRAZAS

 

 

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *