EXPERIMENTANDO CO OUTONO

Un ano máis chega o frío, a caída das follas e os ricos froitos propios destas datas. Vamos, unha fonte infinita de recursos que aproveitamos na escola para desenvolver múltiples capacidades: creativa, sensorial, psicomotriz…, así como o descubrimento dos fenómenos propios desta época do ano, tanto na natureza como coma na vida social. Non só muda a paisaxe, tamén muda o modo de vida: a vestimenta a alimentación, as actividades cotiás, etc.

Nesta ocasión levamos a cabo unha experiencia coas follas secas de outono co alumnado de 2 – 3.

RAMOS FE FOLLAS SECAS

 

Para a súa elaboración o primeiro que fixemos foi solicitar ás familias que trouxeran follas secas que tiveran en casa, ou que atoparan paseando ou no parque…

Como toda actividade en Educación Infantil debe iniciarse cunha fase de exploración libre por parte das crianzas.

Un día chegaron á aula se atoparon coa sorpresa: caixas de cartón xigantes, follas secas, botes, castañas, etc

                   

Pola súa banda os máis pequenos e pequenas da escola tamén tiveron a súa experiencia coas follas secas e elementos propios do outono. Nesta ocasión gustaríame destacar o traballo realizada coas bolsas sensoriais.

As bolsas sensoriais son bolsas herméticas que se utilizan para gardar os alimentos cando os metemos no conxelador e son moi axeitadas para o desenvolvemento do tacto. Tamén plastificamos algunhas follas secas para que as crianzas as manipulen percibindo todo o seu relieve sin que se rompa a folla

  

Pero tamén desenvolveron o seu lado máis creativo a través da elaboración de un mural de outono

          

Este é o resultado

Precioso!!!

Outro material que utilizamos para as actividades de experimentación e descubrimento é o papel. Calquera tipo de papel é válido: revistas, papel de baño, panos do nariz, papel de diferentes cores, tamaños e texutras.

Para o desenvolvemento desta actividade o que fixemos foi colocar os distintos tipos de papeis na aula para que as crianzas os manipularan de forma libre.

OS CARANGUEXOS EXPERIMENTAN COA FARIÑA

Na aula dos caranguexos encántanos emporcanos, e sempre acabamos sucios ata arriba. Nesta ocasión o material elixido foi a fariña. Este non é un alemento alleo para as crianzas, xa que noutras ocasións, como no obradoiro de orellas de entroido, xa traballaron con ela. Pera esta ocasión foi especial xa que puderon manipular e experimentar de forma libre sen que ninguén lles dixera o que tiñen que facer.

Desta forma, as crianzas van descubrindo as propiedades dos obxectos: as cores, a textura, o cheiro, as formas… que forma ten a fariña?

 

Entroido

Chegan cun pouco de retraso pero xa están aquí!! As fotos de entroido. Este ano decidimos disfrazarnos de medallas olímpicas, xa que as nenas e nenos do CEIP Mestre Manuel García ían disfrazados coa temática das Olimpidas e dado que fixemos todos xuntos o desfile fomos en consoancia.

Para a realización do desfile levamos a cabo un obradoiro coas familias, que son magníficas, xa que responderon xenial. Primeiro quedamos para a elaboración do disfraz e posteriormente para a decoración dos remolques nos que foron as crianzas no desfile.

Hai que dicir que o recorrido era algo longo, dende o CEIP ata o Mesterio de Oia, asique decidimos que no lugar de ir andando iríamos subidos nun remolque.

O Venres xa tiñamos todo preparado para o gran desfile de entroido: disfraces e decoración de remolques. O recorrido foi dende a Galiña Azula de Oia ata o CEIP, onde esperamos a que saíran tódolos nenos e nenas. Unha vez que xa estábamos todos preparados comezou o desfile!! As crianzas pasáronno xenial, inda que penso que o pasaron mellor as mamis e os papis.

                     

O Luns de entroido quedamos en disfrazarnos de “Farricoques”, é dicir, facer un disfraz con roupa que se teña na casa. Mirade que disfraces máis orixinais trouxeron os nosos neniños…

… e o martes podían traer o disfraz que quixeran da casa, estaban guapísimos!!!!

E xa para rematar… puxémonos moi, moi, moi tristes por que o entroido xa remata e temos que esperar outro ano para volver a celebralo.

O día do enterro da sardiña viñeron todos de luto para ir ao enterro… Ai! que mágoa máis grande!!

Durante estes días, ademais de disfrazarnos tamén tratamos de desenvolver na escola algunhas das tradicións ligadas ao entroido, e como somos moi “lajucheiros” levamos a cabo un obradoiro de orellas de entroido. Mirade que guapas e guapos estaban os máis peques da escola disfrazados de cociñeiros!!

Tamén temos que agrdecer a Inés, a mamá de Anxo, que nos trouxera unhas flores de entroido, moi típicas da zona. Estabán boísimas.

“Ti respiras sen pensar. Eu só penso en respirar”: Día Nacional da fibrosis quística

Hoxe é o día Nacional da Fibrosis Quística, unha estrana enfermidade que causa a formación e acumulación dun moco espeso e pegañento, afectando fundamentalmente a pulmóns, intestinos, pácreas e fígado. O síntoma máis común desta enfermidade é a dificultade para respirar, como consecuencia da mucosidade formada nas vías respiratorias.

De feito, un dos lemas da Federación Galega da FQ di: “Ti respiras sen pensar, eu só penso en respirar…”. A partir, deste lema a nosa compañeira Pili, eloborou un vídeo precioso cuxos protagonistas son as crianzas da escola e Leire, a súa sobriña, que padece esta enfermidade.

Con este video pretendemos concienciar un pouco sobre esta enfermidade e facernos pensar que non tódolos nenos e nenas teñen e oportunidade de vivir a vida como nenos que son; non tódolos nenos poden compartir xogos e experiencias con outras crianzas.

Esperamos que vos guste o vídeo elaborado por Pili, as nenas e nenos da escola e Leire

fibrosis-quistica-2c2ba

PARABÉNS!!

Celia estivo de aniversario o 31 de Decembro

Miguel cumpliu dous anos o 10 de Xaneiro

Zoe festexa o seu aniversario o 9 de Febreiro

Sara e Miro están de aniversario o mesmo día, polo tanto tivemos celebración por partida doble o 4 de marzo

Anxo naceu o 12 de Marzo e cumpliu tres anos

Lucía Fajar festexou o seu aniversario o 26 de Marzo

EXPERIMENTAMOS CON XELATINA

Na aula dos caranguexos experimentamos con xelatina. Nun principio non nos gustaba demasiado a súa textura, pero en canto nos acostumamos foi todo un éxito. A Lucas lle encantaba tirala e espachurrala coas mans; Noa disfrutaba collendo anaquiños, pintando con ela no chan e votándoa nas súas pernas; e Lúa simplemente encantáballe comela, estaba riquísima!!