Arquivo da categoría: CONSTRUÍNDO ESCOLA

Nova andaina dos Centros de Recursos da Rede de Escolas Infantís de Galicia, dependentes do Consorcio Galego de servizos de Igualdade e Benestar.

IMG_1060-1Os Centros de Recursos comezaron a súa andaina neste curso escolar. Trátase dun proxecto que busca achegar recursos educativos ás escolas e aos seus profesionais. As escolas de Ourense Barrocás, Vilagarcía de Arousa, Mondoñedo, Viana do Bolo, Ferrol, Silleda e Culleredo O Burgo, convírtense nos centros neurálxicos para a xestión do acceso a estes recursos, estando adscritas a eles todas as escolas de xestión directa da nosa rede.

É a través do sistema de xestión Kóha, e tras darse de alta e rexistrarse como usuarios, que se pode acceder ao catálogo público cos recursos existentes na actualidade.

O fondo bibliográfico consta de 50 títulos de recente publicación abordando diversas temáticas sobre o 0-3, tales como: psicomotricidade, movemento, xogo, psicoloxía, atención á diversidade, pedagoxía, historia da educación, etc. que pretenden contribuír ao coñecemento de investigacións, estudios, e experiencias sobre esta etapa da infancia. Deste xeito, as e os profesionais do 0-3, poden debater, desenvolver, reflexionar, compartir ou avaliar a propia práctica educativa diaria, e as necesidades educativas dos nenos e familias, sempre dun xeito respectuoso, crítico e responsable coa infancia en xeral, e estendendo as boas prácticas á sociedade no seu conxunto, unha sociedade cada vez máis informada e esixente coas necesidades e o coidado da infancia.

Agardamos que estes recursos se poidan seguir actualizando e implementando co tempo, para así favorecer a súa difusión, en aras de procurar unha aprendizaxe máis autónoma, capaz e satisfactoria cos nenos e as súas familias.

A FOTOGRAFÍA COMO DOCUMENTACIÓN NARRATIVA

Nunha entrada anterior falabamos da observación como estratexia fundamental para poder avaliar os procesos de aprendizaxe que se dan nas nosas escolas. Para que esta observación sexa enriquecedora é necesario empregar ferramentas que nos axuden a recompilar os datos do xeito máis obxectivo posible.

A documentación fotográfica debe ser unha oportunidade de narración, as imaxes tomadas pódennos contar, revelar, encontrar, capturar, contaxiar ideas, pensamentos, accións, supón conservar a memoria do vivido, sentido, experimentado,…

A cámara de fotos constitúe unha grande retina capaz de captar imaxes e retelas, facilitando a súa visualización unha e outra vez por diferentes persoas que achegan significados e opinións con diferentes puntos de vista que nos axudan a describir a realidade.

escola-infantil-de-gondomar2

  • A imaxe amósanos unhas nenas e nenos competentes, capaces e seguros, dentro dun contexto que estimula e potencia a súa creatividade.
  • A actividade desenvólvese ao aire libre, o grupo de nenas e nenos atópanse con material variado  para desenvolver a súa imaxinación,
  • Son libres para explorar, experimentar e crear, ante a presenza do adulto, que exerce un rol de guía, nun segundo plano observando cada situación de aprendizaxe.
  • As crianzas son capaces de concentrarse no que están a facer, interésalles, gozan, estano a vivir, prodúcese unha aprendizaxe significativa. Significativa por desenvolverse nun contexto de socialización, de liberdade de movemento, de posibilidades de acción.

Con esta proposta a escola ten en conta varios aspectos recollidos no currículo;

  • Os nenos e nenas constrúen as súas aprendizaxes en interacción co medio. Dependendo da calidade da interacción que establezan co medio, así será a calidade da súa construción.
  • A organización dos espazos debe garantir a súa flexibilidade, é dicir, debe posibilitar que non todas as nenas e nenos fagan o mesmo ao mesmo tempo, e tamén debe permitir unha variedade de usos dos diferentes espazos ao longo da xornada e mesmo ao longo do curso.
  • Os espazos exteriores deberán ser obxecto do mesmo coidado e planificación que os interiores, explorando as diversas posibilidades de aprendizaxe e interacción que ofertan, sobre todo nuns momentos en que a actividade se desenvolve maioritariamente entre iguais, libre da carga dirixista do adulto.
  • Deberán propoñerse situacións educativas que ofrezan múltiples posibilidades de percibir, actuar, experimentar e descubrir, aproveitando, deste xeito, a capacidade das nenas e nenos de aprender a través dos sentidos, actuando, manipulando e experimentando con obxectos e materiais diversos.

A documentación sistematizada das propostas e actividades que os nenos e nenas realizan na escola infantil constitúe unha parte importante do noso traballo educativo. As experiencias recollidas en imaxes posibilitan unha análise e avaliación continuas de cada un, da calidade das propostas e da posición da educadora, á vez que permiten poder compartir o noso traballo, con inmediatez e axilidade, coas nosas compañeiras, familias e outros profesionais.

Equipo de traballo da Escola Infantil Haurtzaro.

CANDO LER É MIRAR E ESCOITAR


iria2Contar contos é unha actividade moi gratificante, non só para quen escoita senón tamén para quen narra. Dende as nosas escolas podemos e debemos aproveitar o gran interese que amosan as crianzas cara os contos e así favorecer a paixón pola lectura.

Como? A través da biblioteca do centro e as bibliotecas de aula, pero sobre todo poñendo ganas, emoción e ilusión cada vez que decidimos contar un conto.

Animar á lectura nesta etapa é relativamente sinxelo por parte de educadoras e educadores e extremadamente agradecido polas nenas e os nenos; as súas caras expectantes cando escoitan as palabras máxicas que abren paso á historia: “Érase unha vez…” “Había unha vez…” Neses momentos, elas e nós comezamos a vivir e a sentir historias que nos fan gozar, imaxinar e compartir.

A paixón por ser transmisoras e transmisores de historias parte dunha coidada selección das mesmas, que nos permita abrir unha fiestra que asome ás crianzas a mundos cotiás, a percepcións diarias, á mirada do descoñecido, a historias que fomenten a construción de valores,…

Igual de importante á selección do conto é o momento no que se conta e o espazo escollido para a súa narración. É fundamental reflexionar acerca do lugar onde as nenas e os nenos terán a oportunidade de ler, compartir cos outros e de poñer en xogo as estratexias e coñecementos previos que teñen sobre o tema de forma autónoma, exercitando o seu papel de usuarias e usuarios da biblioteca de aula e de respecto ás normas establecidas para o seu uso, por iso os contos deben ser atractivos, que inclúan o que rodea á nena e ao neno en forma próxima e novas realidades que amplíen a súa mirada. Por esta razón debedes seleccionar contos para oír, mirar, descubrir, escoitar, sorprender, tocar, ulir, etc…

montaxe_recursosEscola Infantil de A Bola

Sodes moitas as escolas da Rede que iniciáchedes proxectos de dinamización da lectura, favorecendo a colaboración e participación das familias a través das bibliotecas dos concellos e iniciativas que fomentan que a escola saia das súas aulas e desenvolva un traballo coordinado con outros axentes do entorno. Neste sentido podedes coñecer a proposta que desenvolve a Rede de Bibliotecas de Galicia a través do seguinte enlace.

foto-iriaAs vosas propostas enriquécense cada vez máis; incluíndo a dramatización e escenificación das historias, convidando ás familias a contar contos nas aulas, aproveitando os recursos do contorno levando á escola contadores de historias, ampliando as bibliotecas das aulas e do centro coas achegas das familias e propias, inventando historias a través dos contos viaxeiros, provocando a maxia e o encanto coidando os espazos onde se contan as historias, con iniciativas de préstamo de libros ás familias, dando vida aos contos a través de murais ou debuxos das súas personaxes ou monicreques, lendo e compartindo o momento do conto xunto ás nenas e os nenos,… rica variedade de accións que teñen a continuidade necesaria ao longo do curso, que forman parte do proxecto educativo de cada escola, porque non é cuestionable a enorme riqueza que emanan dos contos.

COMO PODE SER A ESCOLA DO MAÑÁ?

O pasado mes de febreiro tivo lugar no Auditorio do Parque das Ciencias de Granada, unha conferencia do psicopedagogo Francesco Tonucci, referente mundial na atención educativa á primeira infancia,  co suxerinte título:

¿Cómo puede ser la escuela para el mañana?”

Na súa intervención fai un percorrido pola escola que foi e a súa evolución ao longo deste últimos anos, centrando o discurso na importancia de facer da escola do mañá unha escola para todase todos non unha escola para uns poucos como acontecía noutros tempos.

Pero na súa análise detecta que a escola actual non é inclusiva nin é para todas e todos,  porque  segue primando e valorando unhas determinadas capacidades en detrimento doutras, desaproveitándose as verdadeiras potencialidades e posibilidades que cada nena e neno ten e que  son fundamentais para sentirse realmente aceptado, valorado e motivado.

Un dos camiños a seguir na procura  dunha escola para todas e todos é a potenciación da mesma  como referente culturalrico e estimulante . Neste sentido é fundamental  coidar moito o deseño dos diferentes espazos e ambientes da escola,  ambientes que sexan amables , pracenteiros e  verdadeiramente  significativos, unha escola  que ofreza a posibilidade de tomar contacto coa música de calidade, cos libros , a literatura , as artes …, en definitiva  unha escola rica en estímulos.

Outro aspecto fundamental que a escola actual  e a escola do mañá ten que ter presente é a apertura de cara ás pequenas e pequenos, ten que serunha escola , onde as e os profesionais tomen conciencia de que o primeiro momento educativo é a escoita.

Que a escola recoñeza a unha crianza capaz, para iso é preciso ofrecer un abano amplo de linguaxes, e confiar na excelencia de cada quen, todas e todos temos a posibilidade de ser bos en algo,é un desafío para a escola, nais, pais e profesionais permitir que nenas e nenos desenvolvan ao máximo as súas potencialidades.

A proposta que Francesco Tonucci fai de cara a realmente construír unha escola inclusiva e de calidade para todos é a partir da mellora na formación dos distintos profesionais , esta é unha chave fundamental para que haxa realmente un cambio , por moito que muden as leis educativas, se as e os profesionais non están formados para atender e formar na diversidade , non se conseguirá realmente unha boa escola.

Isto é un pequeno resumo desta interesante conferencia que vos convidamos a ver e escoitar atentamente para que poidades sacar as vosas propias conclusións, e desexamos que entre todas e todos nós sexamos quen de construír esta escola do mañá.

“Educación Infantil, seis años claves para una vida”

Convidámosvos a ver e escoitar este video “Educación Infantil, seis años claves para una vida”, onde expertos na primeira infancia analizan e dan as chaves dunha escola infantil de calidade:

Escola infantil, que identifican cunha escola creada e pensada para acoller toda a vida das nenas e dos nenos. Onde se teñen en conta as singularidades de cada un e cada unha dos pequenos e pequenas, e que se deseña na súa organización, ritmos e contidos pensando nas necesidades das crianzas, deixando que a infancia actúe coa súa natural  lentitude e dando o maior número de oportunidades para o  seu desenvolvemento integral.

Unha escola transparente, onde as familias poidan participar e colaborar cos e coas profesionais, e onde os adultos acompañan permitindo as crianzas equivocarse, descubrir, investigar e evolucionar ao seu ritmo e por se mesmos.

Se queredes ver e escoitar o vídeo completo premede neste enlace